Dramatische Amerikaanse taferelen
Regelmatig pak ik de trein in Nederland en zojuist zag ik een koppel uitgebreid knuffelen. De trein kwam aan..en ze bleven knuffelen tot zo ongeveer de laatste seconde. Helemaal niets mis mee, wel een beetje overdreven..maar okey..vervolgens gingen de deuren dicht. Ik zat in het in- en uitstap gedeelte en toen ging het geklef verder. Kussen geven terwijl de deuren dicht waren..Elkaars handen raken met het raam ertussen. Het leek wel een film, ik vroeg bij mij zelf af:”Teveel Amerikaanse films gekeken ofzo?”. Het zou zomaar een Nederlandse Titanic scene kunnen zijn. Leonardo Dicaprio en Kate Winslet die van elkaar afscheid nemen…Misschien ligt het aan mij, maar ik vind het iets te…
Het herinnert me ook aan de vroegere dagen, alweer een decennia geleden, dat ik uitging naar de plaatselijke disco. En onze “missie” was zo ongeveer drinken en vrouwen scoren. Wij mannen kunnen het ontkennen dat het niet zo was, maar dan lieg je… Vervolgens zat je aan de bar een B52 of een triple-whiskey-cola te bestellen en ging je de dansvloer “spotten”. En elke week zag je weer een paar midden op de dansvloer uitgebreid elkaar af te lebberen…ook iets te..
Een ander, minder erg voorbeeld, ik liep vorig jaar naar de Albert Heijn en ik zag een koppel, fietsend hand in hand hun liefde aan de hele wereld wilde delen, okey ik kan overdrijven….Breda dan…. Ik keek de twee raar aan en het mannetje stapte van de fiets af en begon me uit te schelden. Waarom? Misschien wilde hij iets bewijzen tegenover zijn vriendin? Ik liep vervolgens verder en de kerel stond me maar uit te schelden. Misschien trok ik wel een raar gezicht, misschien is het wel normaal in deze wereld om hand in hand te fietsen. Maar het is niet veilig voor het verkeer in Nederland. En als er een auto hen omver rijdt, wie is dan weer de schuldige? Juist…de automobolist.
Ik ben voor een happy wereld echt waar en ik ben ook zeker geen pessimist..maar voordat je het weet gaat zodadelijk iedereen in het openbaar op elke hoek van de straat “de liefde bedrijven”. Ben ik de enige die aan het “geklef” ergert?